Nu we de afgelopen dagen geen internet hebben gehad hebben we even veel in te halen.
Toen we de krokodillen, het slavenkamp en de plaatselijke school hadden bezocht wilden we weer verder reizen.
Maar eerst wilden we graag wat voor de school doen. Maarten en Frieda hebben al verteld dat we veel pillen hadden ingeslagen om de kinderen te kunnen ontwormen. Het schijnt dat de dikke opgezette buikjes van kinderen (die je bijvoorbeeld ook op tv ziet) worden veroorzaakt daardoor. We vonden het allemaal wel heel spannend om te doen, maar ook ontzettend leuk. De pillen namen alle kinderen een beetje gedwee in, en toen we daarna stukken sinaasappel uitdeelde aten ze die snel en uitbundig op. Ik vond zelfs dat de kinderen zich wat meer voor je open stelden, en niet meer zo bang waren. Dat geeft gewoon een goed gevoel, ook al weet je dat het over 3 maanden weer moet. En zo veel touristen komen er helaas niet...
Gelijk na de school zijn we doorgereist naar Mole, national park. In een klein busje met z'n alle op elkaar gepropt, met onze lange Hollandse benen bijna in de nek. Toen kwamen we na 2,5 uur in Tamale aan. Een busstation met gigantisch veel verkopers, reizigers etc. Natuurlijk werden we gelijk weer opgevangen door twee jongens die zagen dat er aan ons weer wat te verdienen viel. Die regelden samen met Maarten, wonder boven wonder, 4 zitplaatsen in de bus naar Mole die eigenlijk 2 uur geleden vertrokken zou zijn. We verheugde ons op een hotel met zwembad, maar voor we daar konden slapen moesten we eerst een nachtje in savanna lodge slapen. Een kamertje met twee matrassen en een douche buiten bestaand uit een emmer.
Daarna konden we twee nachtjes terecht in het hotel midden in Mole. Het was prachtig daar! Met zwembad en uitzicht over een open plek met water waar veel dieren te zien waren. Je moet je daar eigenlijk genoeg opdringen om een kamer te krijgen (als je niet gereserveerd hebt). Maarten blijkt elke keer maar weer goed te liggen bij de Ghaneese (vrouwen?), want het lukt steeds weer. We konden voor twee nachten blijven. Olifanten, apen en veel herten gezien. Apen die kwamen vaak rond lunchtijd even op tafel springen. Geweldige ervaring!
Nu zijn we in 1 dag naar het weeshuis gereist, waar we nu waarschijnlijk 3 weken blijven. Fantastische kinderen, met misschien toch een toekomst door het werk van martiette, moses en alle andere medewerkers.
Tot slot valt het me alles mee met de huwelijksaanzoeken. Mensen schatten me wel eens 20 tot 30 jaar, en vragen of Wouter m'n zoontje is. Af en toe vragen ze of ze mijn emailadress krijgen als ze ons helpen of met me mogen trouwen. Maar m'n moeder vind dat de perfecte schoonzoon al in nederland zit.
Liefs Sara
Toen we de krokodillen, het slavenkamp en de plaatselijke school hadden bezocht wilden we weer verder reizen.
Maar eerst wilden we graag wat voor de school doen. Maarten en Frieda hebben al verteld dat we veel pillen hadden ingeslagen om de kinderen te kunnen ontwormen. Het schijnt dat de dikke opgezette buikjes van kinderen (die je bijvoorbeeld ook op tv ziet) worden veroorzaakt daardoor. We vonden het allemaal wel heel spannend om te doen, maar ook ontzettend leuk. De pillen namen alle kinderen een beetje gedwee in, en toen we daarna stukken sinaasappel uitdeelde aten ze die snel en uitbundig op. Ik vond zelfs dat de kinderen zich wat meer voor je open stelden, en niet meer zo bang waren. Dat geeft gewoon een goed gevoel, ook al weet je dat het over 3 maanden weer moet. En zo veel touristen komen er helaas niet...
Gelijk na de school zijn we doorgereist naar Mole, national park. In een klein busje met z'n alle op elkaar gepropt, met onze lange Hollandse benen bijna in de nek. Toen kwamen we na 2,5 uur in Tamale aan. Een busstation met gigantisch veel verkopers, reizigers etc. Natuurlijk werden we gelijk weer opgevangen door twee jongens die zagen dat er aan ons weer wat te verdienen viel. Die regelden samen met Maarten, wonder boven wonder, 4 zitplaatsen in de bus naar Mole die eigenlijk 2 uur geleden vertrokken zou zijn. We verheugde ons op een hotel met zwembad, maar voor we daar konden slapen moesten we eerst een nachtje in savanna lodge slapen. Een kamertje met twee matrassen en een douche buiten bestaand uit een emmer.
Daarna konden we twee nachtjes terecht in het hotel midden in Mole. Het was prachtig daar! Met zwembad en uitzicht over een open plek met water waar veel dieren te zien waren. Je moet je daar eigenlijk genoeg opdringen om een kamer te krijgen (als je niet gereserveerd hebt). Maarten blijkt elke keer maar weer goed te liggen bij de Ghaneese (vrouwen?), want het lukt steeds weer. We konden voor twee nachten blijven. Olifanten, apen en veel herten gezien. Apen die kwamen vaak rond lunchtijd even op tafel springen. Geweldige ervaring!
Nu zijn we in 1 dag naar het weeshuis gereist, waar we nu waarschijnlijk 3 weken blijven. Fantastische kinderen, met misschien toch een toekomst door het werk van martiette, moses en alle andere medewerkers.
Tot slot valt het me alles mee met de huwelijksaanzoeken. Mensen schatten me wel eens 20 tot 30 jaar, en vragen of Wouter m'n zoontje is. Af en toe vragen ze of ze mijn emailadress krijgen als ze ons helpen of met me mogen trouwen. Maar m'n moeder vind dat de perfecte schoonzoon al in nederland zit.
Liefs Sara
Geen opmerkingen:
Een reactie posten