woensdag 30 juli 2008

Afia & Joshua

We hebben nu wat meer de tijd om de kinderen te leren kennen, en ook het verhaal achter hen. Ik vind het een goed idee om wat verhalen op te schrijven, zodat je een beetje een beeld krijgt van wat de kinderen meegemaakt hebben.

Afia (Ongeveer 2 jaar):
Dit meisje heeft een aan alcohol verslaafde moeder. Ze was al eerder in het weeshuis geweest, maar haar moeder wilde haar terug en de kinderbescherming stemde toe.
Na een tijdje kwam ze terug om geld te vragen voor het ziekenhuis. Mariette zei dat ze morgen kon terug komen met Afia, dan zou ze haar meenemen naar het ziekenhuis. Geld geven kan je gewoon niet doen, want dan gaat het op aan de alcohol. Maar haar moeder kwam niet terug. Uiteindelijk kwam er een telefoontje uit het ziekenhuis. Afia was achtergelaten bij mensen en was met ernstige malaria opgenomen in het ziekenhuis. De malaria heeft haar hersens beschadigd en ze is nu geestelijk gehandicapt. Ze kijkt scheel, al kan ze zich steeds beter focussen op 1 punt. Ze kon ook al lopen, maar dat kan ze nu niet meer. Al vind ik dat je wel merkt dat ze kracht in haar benen heeft. Als je haar ondersteund doet ze zelfs pogingen stapjes te doen.
Toch kan ze door de malaria zelf niets meer, en moet met alles geholpen worden. Mariette zegt wel dat het lijkt of ze vrolijker is dan voorheen. Het is een vrolijk kind, die overal om lacht. Ze reageerd duidelijk op je door middel van geluiden, lachen en kijken. Je kan echt contact met haar maken. Het is een mooi meisje, en ik ben overtuigd dat ze met de juiste hulp nog wel vooruitgang kan maken!

Joshua (ongeveer 3 maanden):
Dit geweldige kleine mannetje is de jongste in het weeshuis. Zijn moeder heeft geprobeert hem dood te maken. Hij had een sjaal om z'n nek en ze had hem in de bosjes achtergelaten.
De vader van hem of de vader van zijn moeder (is onduidelijk) zag melk uit zijn moeders borst komen en vroeg naar het kind. Zo is hij weer gevonden en naar het ziekenhuis gebracht. Via het ziekenhuis weer naar het weeshuis.
Zeker voor zo'n klein mannetje kan je nog veel betekenen. Als een gezin hem adopteert kan hij een ' normaal' leven leiden in een gezin. Jammer dat een proces tot adopteren van een kind minstens 3 jaar duurt.

Liefs Sara

Geen opmerkingen: