De voorbereidingen voor de reis naar Ghana

Onze voorbereidingen zijn begin maart 2008 gestart. Op een zondagmiddag zijn Marjo en Gerrit (de ouders van Mariëtte in Ghana) bij ons op bezoek geweest. Dat was heerlijk om van hen te horen maar ook doormiddel van foto's te zien wat we kunnen verwachten in Ghana. Zij konden ons ook vertellen wat we allemaal moesten regelen en hadden handige tips. Met een hele lijst aan tips, informatie en andere kennis zijn we aan de slag gegaan.

• Eerst paspoorten regelen voor de twee jongste kinderen. Zij stonden nog in ons document maar hadden een eigen nodig.
• Onze prikken halen bij de GGD en malaria tableten. Daarnaast kregen we bij de GGD ook een hoop informatie over wat goed is om mee te nemen en waar je op moet letten en zo. Heel handig!
• Onze vliegticket gekocht! Dat is wel een mijlpaal om te doen. We vliegen met Maroc Air. Het is geen rechtstreekse vlucht maar als we met de KLM zouden vliegen dan zouden we 2300 euro meer moeten betalen en dat vinden we wel een hoop geld.
• Voor Ghana heb je ook een visum nodig. De Ambassade zit in Den Haag en dat kun je niet via de post regelen maar je moet erzelf langs gaan. Ik was er om 11.00 uur en na een uur is er nog niemand in of uit gegaan. Mijn auto stond bij een parkeermeter en het zou niet lang meer duren voor dat die was afgelopen. En ik had nog zeker 10 mensen voor me. Uit eindelijk in mijn beste Engels uitgelegd dat ik naar de parkeermeter moest en daar voor meer dan 3 uur bij gegooid. Na een tijd werd ik geholpen door niet 1 ambtenaar maar door 3 ambtenaars. En duurde het geheel nog geen 5 minuten. Uit eindelijk liep ik om 14.00 uur weer de Ambassade uit. Dit was alvast een voor proefje hoe het in Ghana zal gaan. Het ophalen van het visusum ging een stuk sneller al had ik dat niet verwacht. Ik had me goed voorbereid door brood mee tenemen, de parkeermeter op lang en te proberen mezelf te onthaasten. Toen mijn naam werd omgeroepen had ik het eerst niet in de gaten omdat ik het mezelf net gemakkelijk had gemaakt met een boek en boterhammetje. De wacht kamer was behoorlijk gevuld dus ik dacht dat duurt wel een uurtje of 3. Maar in 10 minuten stond ik al weer buiten nadat ik me verontschuldigd had bij de meneer die ik heb laten wachten.
• In de afgelopen weken hebben met behulp van een meeneemlijst die op de website van mchildcare staat onze spullen bij elkaar verzameld. Afgelopen zaterdag hebben we de laatste dingen gekocht. Zoals een rugzak voor Wouter. Hij mag ongeveer 2 a 3 kilo dragen en we hadden al een rugzak voor Joris maar die bleek toch te groot dus ook voor hem een nieuwe. Na nog wat kleding, zomerhoedjes en andere belangrijke dingen zijn we nu klaar met inkopen en gaan we komend weekend inpakken. Ik ben heel benieuwd hoe zwaar en vol de rugzakken komen. We proberen zo licht mogelijk te reizen maar je staat versteld wat je toch allemaal moet meenemen. Wouter en Joris zijn trots op hun nieuwe rugzak en kunnen niet wachten. Maarten en ik hopen dat we niets vergeten zijn.