Gebedsbijeenkomst

Een gebedsdienst van Mozes met de kinderen en medewerkers van Hanukkah kan ik als volgt beschrijven. Op woensdagavond speelde het zich af op een zijde van het plein. Mozes vangt aan met spelen op de Djembe waarbij men ook gaat zingen, deels gezamelijk en soms solo door iemand. De twee drums en het gezang geeft een groeiende eenheid waarin steeds meer emotie komt. In het begin spelen sommige kinderen er nog doorheen of maken grapjes. Dit neemt vanzelf af waarna uiteindelijk de meeste kinderen meedoen. Mozes verlaat de Djembe en gaat met alle anderen heen en weer lopen bij het prevelen van eigen gebed, naar het lijkt ieder voor zich. Het plein wordt gebruikt met een ruimte, naar ik schat, van 40 x 40 meter, met zo'n 25 mensen. Het thema is wel centraal doordat Mozes het gebed inleidt met een onderwerp. Een luid 'amen', herhaald door iedereen, maakt de aandacht weer centraal waarop soms een voordracht van mozes volgt, kort samengevat over goed en kwaad en de wijze van geloven en leven. De ene persoon loopt driftig heen en weer, de andere wiebelt op dezelfde plek, sommigen zoeken afstand en anderen nabijheid, alle leeftijden door elkaar. Voortdurend wordt herhaald het bestaan van goed en kwaad waarbij ter illustratie uit de bijbel wordt geciteerd. Een redelijk kindvriendelijke taal wordt gebruikt, waarin de talen engels en twi worden afgewisseld. De kinderen gaan er aktief in mee. Hoe toegankelijk dit taferel is kan blijken uit hoe hun zoon Sam van twee jaar er doorheen loopt en een soort van meedoet, maar ook onze Joris er bij gaat staan en probeert iets mee te doen. Mijzelf ervaar ik als toeschouwer al ontstaat wel de wens om zo geheel hierin op te gaan en expressief en gezamelijk te gaan staan voor het goede in het leven.
Na dit tafereel, wat ik vakmatig zie als tranceinductie, stapt Mozes op enkele mensen persoonlijk af om te vragen of ze aan iets persoonlijks willen werken. Op deze avond stond een medewerkster centraal wat er zeer wild en emotioneel aan toe gaat. Er wordt geklapt en geschreeuw om de duivel uit te drijven die bezit van haar heeft genomen. Deze persoon laat zich meeslepen, zwalkt heen en weer, valt en kruipt diverse keren, botst tegen objecten aan, waarover mozes mij later zegt dat ze zich hierbij nooit bezeren en vaak achteraf totaal niet weten wat er gebeurd is, dus een trance met psychoamnesie. De meesten blijven zeer betrokken en een enkeling gaat meer aan de zijkant staan, zoals wij ook staan. Mozes is zeer vurig op de persoon aan het inpraten, volgt haar en houdt haar soms in bedwang wat lijkt op een judo-houdgreep. Langzaam dooft dit " gevecht met de duivel" uit en blijft uiteindelijk betreffende persoon uitgeput op de grond liggen en hoor ik Mozes zeggen dat het gedaan is. Als we later bij elkaar staan om te praten zie ik haar opstaan alsof ze wakker wordt en volgt Mozes nog met een schuin oog wat ze doet, zo lijkt het.
Volgens mij spelen zulke taferelen zich vak af in de vele gebedshuizen / kerken. Gisterenavond toen we in bed lagen hoorden we het elders waarbij en hele band met muziek mee improviseerde. De beide Davids die ons huis verzorgen en bewaken bleken er achteraf ook geweest te zijn. Zeker wil ik dit ook eens zo elders memaken.