De afgelopen week.

Ik heb al weer veel te lang niet meer op internet gezeten en ben al weer bijna vergeten wat ik allemaal te vertellen heb. Ik zal maar beginnen met dat ik ziek ben geweest. Ik kon weinig slapen had spierpijn in mijn rug en nek, opgezetten klieren in mijn nek en koortsaanvallen. Eerst getest op malaria, maar dat was het niet. De volgende dag weer terug voor een uitgebreidere test en ik heb waarschijnlijk ergens een infectie. Maar het gaat sinds vandaag weer beter. Dat is mooi want dan kan ik eindelijk eens bij lucas zitten want die is opgenomen in het ziekenhuis. Hij heeft het soort malaria waarbij het naar de hersenen gaat. Dat is gevaarlijk en daar hebben we in het weeshuis een voorbeeld van. Afia Puma is daardoor voor haar leven lang gehandicapt en zal waarschijnlijk nooit meer kunnen lopen. Lucas heeft verlamde beentjes doordat hij met een open ruggetje is geboren en een waterhoofdje. Toch is hij heel slim en (normaal) heel vrolijk. Vanavond zal ik bij hem zijn om een oogje in het zeil te houden bij de zusters. Dat blijkt iedere keer toch weer nodig te zijn...

We hebben voor pasen eieren geschilderd. Jammer genoeg heb ik geen fototoestel bij me omdat ik rechtstreeks uit het ziekenhuis kom voor Josephs Aids test. Hij heeft geen Aids! Gelukkig.. Maar volgende keer zal ik foto's meenemen en dan zien jullie misschien wat voor chaos het was. Ze moesten af en toe wisselen maar zeker de kleintjes pikten dat niet en zette het op een krijsen. Wat ook een leuke truc was van de ouderen om het ei af te pakken en te zeggen: He/she is finished.
De volgende dag gingen we de eieren verstoppen. Toen Mariette uit ging leggen wat de bedoeling was begonnen ze al te juichen. Ze wisten wat het was en hadden het een keer gedaan met snoepjes. De kinderen renden overal heen. Ik had er een in mn zak gestopt. Ze hadden het niet door tot mariette zei dat we er nog een miste en dat we maar is bij de vrijwilligers moesten kijken. Alle vrijwilligers rende weg met de kinderen erachteraan. Het was echt een succes!
Een deze dagen gaan we nog kijken voor een grote afvalcontainer. Maar daar was nu van alles tussen gekomen.

Dan wil ik nog graag vertellen over een salsa feest wat we hebben meegemaakt laatst. Fantastisch! Rond het zwembad hadden ze tafels en dansvloer. En grote Ghanese mannen die onwijs mooi konden dansen! We zijn inmiddels met 6 vrijwilligers in totaal. Dus we hadden een aardige tafel vol blanken. Tineke heeft danslessen gevolgd maar die durfde toch niet als blanke mee te dansen op het podium met hun groep. Kon ik me opzich wel voorstellen.
Zodra er omgeroepen werd dat de dansers iedereen mochten pakken waarschuwde Mariet ons al dat Annabel en ik het eerst eruit gepikt zouden worden. En tada, op dat moment stond er ook meteen een voor mijn neus. Ondanks alle aandacht was het echt heel gaaf. Toen iedereen aan het dansen was waren we constant omsingeld. Maargoed, geef ze eens ongelijk... Ik ga wel Salsa les nemen denk ik!

Het is trouwens lang niet altijd zou warm als ik dacht. Gister overdag wel, maar toen tante Giena belde om te checken hoe het met me ging hoorde zij de donder door de telefoon ook. ECHT HEEL HARD... Regen kletterde bijna door alle kiertjes en je moest alles voor het raam wegschuiven.

Nou, dat was het weer.
Liefs Saar