Sara gaat terug naar het weeshuis

Vrijdag 16 januari hebben Sara en haar vriend Ralph een vliegticket gekocht naar Ghana. Op 26 maart vliegt Sara voor 3 maanden naar Ghana. Waar ze ruim 2 maanden gaat helpen in het weeshuis.Daarnaast hoopt ze ook les te kunnen gaan geven op een school waar één van de kinderen naar school gaat. Op 2 juni komt haar vriend Ralph ook naar het weeshuis en dan willen ze na een paar dagen samen in het weeshuis te zijn geweest doorgaan naar het noorden van Ghana. In het noorden ligt de stad Bolgatanga. Daar zijn wij ook naar toe geweest toen we in Ghana waren en hebben toen kunnen zien hoe de familie van Mozes woont en hebben een school bezocht waar ongeveer 200 kinderen verblijven. De bewoners en de kinderen van de school doen hun behoefte in het veld. U kunt zich voorstellen dat dit niet gezond is voor de mensen en kinderen. Daarom hebben we met hulp van heel veel mensen 2700 euro opgehaald en wordt er binnenkort een groot toilet gebouw neer gezet. Sara en Ralph gaan samen kijken hoe het met de bouw van de toilet staat. Zelf vertrek ik op 23 april naar Ghana en vlieg ik op 4 mei weer terug naar Nederland. Het lijkt me geweldig om de kinderen, Mariëtte en Mozes weer terug te zien en kort voor de kinderen te kunnen zorgen. Natuurlijk is het ook fijn om Saar te zien. Daarnaast ben ik benieuwd hoe het staat met de bouw van het gastenverblijf en het vrijwilligershuis waar we geld voor ingezameld hebben om cement en zand voor te kopen om stenen te maken. Ook hebben we van dat geld een graanmachine gekocht en zand en cement voor de bouw van het gebouw waar de graanmachine in komt te staan. Ik ben benieuwd hoe het daarmee staat.

Ik vind het wel spannend dat Sara daar alleen heen gaat maar we hebben het goed kunnen regelen. Als ze op Acra aankomt dan wordt ze door een Nederlandse familie op gehaald. Deze familie hebben we leren kennen toen wij in de zomer van 2008 in Ghana waren. Zij waren toen zo ontzettend vriendelijk om ons op tevangen in Acra voor dat we naar Nederland vlogen. Sara kan bij hen een nachtje slapen en dan zetten ze haar op het vliegtuig naar Sunyanie waar het weeshuis staat en daar word ze door Mariëtte en Mozes van het vliegveld opgehaald.

Alle prikken, het vliegticket en een nieuw paspoort is geregeld. Nu nog het visum, de malaria pillen en de reisverzekering na kijken of deze ook in orde is voor 3 maanden en dan is alles gereed om te vertrekken.

Tot die tijd is ze hard aan het werk om geld te verdienen voor de reis. En loopt ze 1 dag in de week mee op een basisschool groep 3 om te kijken of de PABO echt iets voor haar is. Ze heeft al een paar keer een dag meegelopen en ze lijkt enthousiast. Wie weet is leerkracht iets voor haar. Ik ben trots op haar hoe ze dit alles heeft aangepakt. En dat voor een meisje van 17 jaar. Ik ben benieuwd hoe het haar zal vergaan. Het is toch iets heel anders om daar alleen te zijn dan met je familie. Via de webblog houdt ze ons op de hoogte.

word vervolgd Frieda