Eerste dagen

Ik moet zeggen dat het fijn is om weer terug te zijn. Ik merkte, wat mama al in het vorige berichtje zei, een stuk meer relaxed te zijn dan vorige keer. Ik zie meer de goede kanten van het land dan de minder goede zoals de armoede waarin veel mensen leven. Voor mij overheerst nu dat de mensen ondanks dit toch gelukkig zijn, misschien nog wel meer dan wij in het westen. Wij hebben zoveel haast en alsmaar werken en werken.. We leven maar 1 keer!
Zo, klink ik al Ghanees?

Vrijdag kwam ik aan in het weeshuis. Ik heb daar tot vanmiddag samen met Tineke gezeten. Zij is nu 63 (dat zou je nooit zeggen) en is al een half jaar aan het reizen. Ze is naar Haiti en India geweest en herinnert mij er af en toe aan dat het nog veel erger kan zijn dan hier in Ghana. Vandaag is er een vrouw met haar oom bijgekomen. Haar oom gaat over een week weer terug naar nederland, en dan zullen er weer 2 meisjes bijkomen.
Gister was het zondag en dan is het hier 'relax' dag. David junior en John waren vrij en ik ben met ze meegeweest het dorpje in. Omdat we waarschijnlijk maandag gaan verhuizen naar het nieuwe vrijwilligers huis op het terrein van het weeshuis moeten John en David een andere woonruimte zoeken. John is een enorme kletskous dus het ging allemaal een beetje langzaam en op z'n Ghanees. Maarja, wat maakt het allemaal ook uit.
'S avond namen david en ik ook Tineke mee om voetbal te kijken bij david senior's 'huis'. Huis tussen haakjes omdat het meer een kamer misschien nog wel kleiner als een slaapkamer in Nederland. De tv stoorde wel een beetje waardoor het moeilijk was om te zien waar de bal was af en toe. We hadden jammer genoeg wel het eerste goal gemist, maar we hoorde het geschreew thuis nog. Ik weet trouwens 1 ding zeker: Qua voetbal zijn alle mannen over de hele wereld hetzelfde, ze denken altijd dat ze het beter kunnen.

Vandaag gingen we met Mozes mee naar een dorpje in de bush. Een Nederlands stel wil daar een paar schoollokalen bij bouwen en hadden Mozes om een begroting gevraagd. Daarna moesten we over een hobbelweg nog verder de bush in om de locatie voor een waterkraan te bekijken. Daar lieten ze ons vanalles zien! Ze maakte daar jenever van boomsappen. Er stonden een stuk of 5 tonnen, maar hoe ze het nou precies deden geen idee..
Ook hadden ze ontzettend veel cacoabomen. Ik wist niet dat ze in een vrucht zaten en niet aan de takken maar aan de stam van de boom groeien. Volgens mij denken Ghanesen echt dat ik dom ben. Ze lachen ons trouwens regelmatig uit, maar dat vind ik wel grappig want dan mag ik dat ook doen! Ze zijn niet zo snel gekwetst. Ik vertelde ze nog dat ik ongelukkig in Nederland zou zijn zonder hun cacoabonen! Ze maakte een vrucht voor me open en daarin zaten de bonen. Ze moeten drogen want er zit een wit slijmerig spul om. Ik dacht even dat ze gek waren geworden toen ze zeiden dat ik het moest proeven, maar het was best lekker. Weer een reden voor ze om mij uit te lachen!
Ik zal volgende keer proberen een foto up te loaden. Gister was het trouwens stormerig en bewolkt. Het licht viel steeds uit. Toch ben ik verbrand..
Ja mama, ik weet het. Ik zal me beter insmeren!

Ik hoop dat m'n verhaal een beetje duidelijk is.
Even tot slot; Ik heb 250 euro aan giften mee. Waarschijnlijk wordt daar een grote container van gekocht die goed kan sluiten omdat er nu veel vliegen en beesten op af komen.

Liefs Sara